برای اجرای این روش، می‌توان تحریف ساختگی را به شکل‌های مختلف و متناسب با هدف آزمون ایجاد کرد؛ از جمله:

  1. تغییر عمدی مبلغ: مثلاً یک قلم هزینه یا فروش را کمی بیشتر یا کمتر از حد معمول ثبت کنید تا ببینید اسکریپت انحراف را کشف می‌کند یا نه
  2. دست‌کاری تاریخ: ثبت تاریخ‌های تکراری، تاریخ خارج از دوره، یا جابه‌جایی تاریخ سند و تاریخ ثبت برای آزمون کنترل‌های زمانی
  3. تغییر شناسه‌ها یا کدهای یکتا: مانند شماره فاکتور، کد مشتری، کد کالا یا شناسه پرسنلی تکراری/نادرست برای بررسی تشخیص رکوردهای غیرعادی
  4. ایجاد رکوردهای تکراری یا حذف‌شده به‌صورت مصنوعی: اضافه کردن یک تراکنش مشابه یا حذف یک مرحله از زنجیره ثبت برای ارزیابی حساسیت اسکریپت به الگوهای تکرار و گسست در داده‌ها
  5. ترکیب چند تحریف هم‌زمان: مثلاً تغییر مبلغ همراه با تغییر تاریخ و کد حساب، تا مشخص شود اسکریپت در مواجهه با الگوهای پیچیده‌تر هم درست عمل می‌کند
  6. استفاده از مقادیر نزدیک به آستانه کنترل: مثل مبالغی که دقیقاً نزدیک سقف مجاز هستند، تا دقت منطق آستانه‌ای اسکریپت سنجیده شود

اگر این تحریفات ساختگی به‌صورت هدفمند و مستند طراحی شوند، حسابرس می‌تواند حساسیت، دقت و منطق کشف اسکریپت را به‌خوبی ارزیابی کند. این یعنی تست اسکریپت از حالت نظری خارج می‌شود و به یک آزمون عملی و قابل اتکا تبدیل می‌شود.